O górze

Manaslu (8156 m)
– tak nazywa się położona w Nepalu, w masywie Himalajów, ósma góra świata. Jej nazwa oznacza “Górę Ducha” (“manasa” to w sanskrycie “duch” albo “dusza”).

W stosunku do Mt Everestu wysokość Manaslu jest oczywiście dużo niższa, nie znaczy to jednak, że będzie nam łatwiej. Przede wszystkim trzeba brać pod uwagę, że jest to dość rozległy masyw, co sprawia że drogi wspinaczkowe należą do najdłuższych w Himalajach, a dodatkowym problemem może okazać się położony na wysokości 7300-7750 m rozległy płaskowyż utrudniający w trudnych sytuacjach szybkie wycofanie się. Oczywiście jak na górę z lodowcami przystało, niebezpieczeństwem są też liczne szczeliny, walące się co jakiś czas seraki, no i lawiny (szczególnie tragiczna była lawina w 2012 roku, kiedy to 23 września zginęło 11 wspinaczy).

Układ obozów jest następujący:
– Obóz bazowy (Base Camp)  4750 m n.p.m. 
– Obóz I (Camp 1, C1)                 5700 m
– Obóz II (Camp 2, C2)                6900 m
– Obóz III (Camp 3, C3)              7450 m.
(podane wysokości trzeba przyjąć jako orientacyjne, planowane, a rzeczywistość może to zweryfikować).

Pierwszym zdobywcą Manaslu byli 9 mama 1956 rokuJapończyk Toshio Imanishi i jego nepalski kompan, Szerpa Gyaltsen Norbu. Z Polaków pierwsi na “Górę Ducha” weszli Maciek Berbeka i Ryszard Gajewski – zrobili to 14 stycznia 1984 roku, robiąc tym samym pierwsze wejście na Manaslu zimą.

 

W sumie z Polski szczyt  Manaslu zdobyło do tej pory 15 wspinaczy, z czego tylko 3 kobiety. Wynika z tego, że razem z Asią mamy szansę stać się 4 i 5 Polką na tym szczycie :).